نام او فاطمه است.فاطمه وصفی است از مصدر فطم.و فطم در لغت عرب بمعنی بریدن، قطع کردن و جدا شدن آمده است.این صیغه که بر وزن فاعل معنی مفعولی می دهد، به معنی بریده و جدا شده است.فاطمه از چه چیز جدا شده است؟ در کتاب های شیعه و سنی روایتی می بینیم که پیغمبر فرمود او را فاطمه نامیدند، چون خود و شیعیان او از آتش دوزخ بریده اند (۱) مجلسی از عیون اخبار الرضا و او باسناد خویش از علی بن موسی الرضا و محمد بن علی (ع) و آنان از مامون و او از هارون و او از مهدی و او به سند خویش از ابن عباس روایت کنند که: وی از معاویه پرسید می دانی چرا فاطمه را فاطمه نامیدند؟ گفت نه!ابن عباس گفت چون او و شیعیان او به دوزخ نمی روند (۲) فتال نیشابوری ضمن حدیثی از امام صادق آورده است که چون از بدی ها بریده شد او را فاطمه نامیده اند (۳) بدین مضمون روایت های دیگر هم آمده است آنچنانکه برای صیغه وصفی نیز معناهای دیگر جز آنچه نوشتیم ضبط کرده اند. (۴)

پی نوشتها:

۱٫ بحار ص ۱۸ ج ۴۳ از امالی شیخ طوسی.نسائی، حافظ ابو القاسم دمشقی و جمعی دیگر این حدیث را ضبط کرده اند (الصواعق المحرقه ص ۱۶۰) .

۲٫ بحار ص ۱۲ ج ۴۳٫

۳٫ روضه الواعظین ص ۱۴۸

۴٫ بحار ص ۱۲٫

منبع : زندگانی فاطمه زهرا (س) , شهیدی، جعفر